چه ارتباطی بین پیشانی و دروغ وجود دارد؟ 1402/8/1

چه 1 بین 1 و 1 1 دارد؟

دانشمندان میگویند: ناحیۀ جلوی پیشانی (به عربی: ناصیه) مرکز دروغپردازی مغز آدمی است. به گفتۀ آنها ناحیۀ قُدّامی قشر مغز انسان در هنگام دروغگفتن بسیار فعال است و نسبت به دیگر زمانها انرژی بیشتری مصرف میکند. عمر این یافتۀ دانش آناتومی به بیش از شصت سال نمیرسد در حالی که قرآن 1400 سال پیش از این حقیقت پرده برداشته است.خداوند در قرآن درباره یکی از کافران شیطانصفت (ابوجهل) که حضرت محمد صلیاللهعلیهوآلهوسلم را از نماز گزاردن در خانۀ خدا نهی میکرد، میفرماید:«حقا، كه اگر بازنایستد موى پیش سرش را مىگیریم و مىكشیم، موى پیش سر دروغگوى خطاكار را.» (علق، 16_15).اینجا سوالی در ذهن نقش میبندد و آن اینکه چرا قرآن صفت «دروغگو و خطاكار» را به «پیشانی» نسبت داده است نه به شخص کافر. چه ارتباطی بین پیشانی و دروغ و گناه وجود دارد؟)در گذشته، دانش آناتومی و تشریح هنوز به عملکرد بخشهای مختلف قشر مخ پی نبرده بود به همین دلیل اکثر مفسران این امر را از مقولۀ صنعت ادبی مجاز میدانستند؛ مثلا علامه طباطبایی نوشته: «خداوند، موی جلو پیشانی را به صفت كاذبه و خاطئه توصیف كرده، با اینكه این دو صفت، صفت صاحب پیشانی است و این طور نسبت دادن از باب مجاز است؛ فیزیولوژی در مورد عملکرد این ناحیه به ما چه میگوید؟کتابی با عنوان «ملزومات آناتومی و فیزیولوژی» درباره لوب پیشانی میگوید:«انگیزه و آیندهنگری برای برنامهریزی و شروع حرکات در قسمت قُدّامی لوبهای فرونتال (ناحیۀ پیشپیشانی) رخ میدهد. این یک ناحیه از قشر تداعی است (در مقابل دو قشر دیگر که حسی و حرکتی است).» همچنین در کتاب آمده: «در رابطه با مشارکت آن در انگیزش، ناحیه پیشپیشانی نیز مرکز عملکردی پرخاشگری است...» .پس این ناحیه از مغز، مسئول برنامهریزی، ایجاد انگیزه و آغاز رفتار خوب و گناه آلود و مسئول دروغ گفتن و راست گفتن است. بنابراین سزاوار است که جلوی سر را دروغگو و گناهکار بدانیم چنانکه قرآن فرموده: (موى پیش سر دروغگوى خطاكار را)به گفته پروفسور کیت ال مور، از کشف عملکردهای ناحیه جلوی مغز توسط دانشمندان، بیش از شصت سال نمیگذرد.. ابوالقاسم شکوری

آیت الله العظمی جوادی آملی :همانطور که نماز، زيارت خداست و حج و عمره، زيارت او و زیارت خانه طاهر و عتیق اوست و همانگونه که نماز، ره آورد بی شماری دارد که نهی از فحشا و منکر یکی از آنهاست و حج زاد و توشه زیادی دارد که آزادگى از رجس آویختگی به بیگانه و رجز آمیختگی به مزدورانشان یکی از آنهاست و اساسا از همین رو استمرار زیارت خانه خدا مطلوب ذات اقدس حق تعالی شد: «اَلَّذِينَ هُمْ عَلىٰ صَلاٰتِهِمْ دٰائِمُونَ»؛ « و ارْزُقْنی حَجَّ بَیتِک الْحَرامِ فِی عامی هذا وَفی کلِّ عامٍ» همانطور، زیارت انسان های معصوم سلام الله علیهم نیز میوه های فراوانی دارد که تلاش در راه اعتلای دین و جهاد در تبیین، از ره آوردهای فراوان آن به شمار میرود. دیگر نمونه های این گونه برکات را میتوان در بررسی اوصاف کمالی و تلاش های آنان در راه اقامه نماز، ایتای زکات، امر به معروف، نهی از منکر و اطاعت از خداوند تا پایان عمر از یک سو و در عشق و علاقه زائر در معیت با آن ذوات قدسی از سوی دیگر ارزیابی کرد. کوثر اربعین ص ٨٧

مردم سه دسته هستند:1- کسی که ظاهرش از باطنش بهتر باشه؛ که این شخص دشمن خداست.2- کسی که ظاهر و باطنش یکی باشه؛ که این شخص مؤمنه.3-کسی که باطنش از ظاهرش بهتر باشه؛ که این شخص ولی خداست.حواسمون باشه نتیجه نگیریم که ظاهر خوب رو خراب کنیم، بلکه باید باطن رو درست کنیم!