دروس قرآنی 96/3/26

دروس قرآنی

باید از عبادت لذت ببری و مست شوی: اگر لذت نمیبری، برو درِ خانۀ خدا و التماس کن، بگو «خدایا! کدام گناه است که هنوز نبخشیدهای؟!من باید به تو مقرب بشوم و حرارت تقرب به تو را احساس کنم» برو درِ خانۀ اهلبیت(ع) که این گره را برایت باز کنند. یا یک تغییراتی در برنامۀ زندگی خودت ایجاد کن.اگر از ماه رمضان لذت نبردیم و حال خوشی پیدا نکردیم، نفهمیدهایم که در ماه رمضان چه خبر است! معلوم نیست چه کسی را عبادت کردهایم که از عبادتش لذت نبردهایم؟!

امام رضا(ع) فرمود: کسی که به ذکر خدا و عبادت بپردازد ولی مشتاق ملاقات خدا نشود، خودش را مسخره کرده است(ورام/2/111) ما که نباید در ماه رمضان، خودمان را مسخره کنیم!اگر کسی از عبادت لذت نبرد، دچار بیماری مهلک عُجب میشودکه نابودکنندۀ عبادات است.ولی اگر از عبادت لذت ببرد، خودش را بدهکار خدا میداند نه طلبکار! اگر از عبادت لذت ببری، دلت برای گنهکارها میسوزد و با آنها مهربان میشوی.و اگر لذت نبری، برای گنهکارها قیافه میگیری و نامهربان میشوی

.به بی نشاطی، عادت نکنیم:مراد ما از نشاط، نشاط باطنی است؛ نه ظاهر خندان داشتن ایمان، انسان را به نهایت سرور و شادی میرساندبا نشاط نبودن، یک بیماری است،عادت به خصلتهای منفی در اثر شاد نبودن ما باید شیرینترین لحظههای حیاتمان را در ماه رمضان تجربه کنیم و با بهرهگیری از معنویت ماه رمضان، در اوج نشاط و سرزندگی قرار بگیریم.اگر اینکار را نکنیم، دین را به مردم، بد معرفی کردهایم.بیایید آثار تقرب به خدا در ماه رمضان را به همه نشان دهیم. باید دیگران دربارۀ مؤمنین روزهدار، اینگونه قضاوت کنند که «اینها در ماه رمضان چقدر پرانرژی و سرزنده میشوند!» باید این احساس خوشبختی را در چشمان مؤمنین ببینند و بپرسند:«سرِ نماز یا دمِ افطار به شما چه میدهند که اینقدر احساس خوشبختی میکنید؟» طبق روایت، مؤمن دمِ افطار، احساس خوشی پیدا میکند، شبیه لقاء الله (منلایحضرهالفقیه/2/75)برآیند نهایی آثار تقرب به خدا، در احساس خوشبختی و نشاط در زندگی است.نورانیتی که در اثر قرب به خدا پدید میآید چه نشانهای دارد؟ آیا نشانهاش، کج کردن گردن، یا خماری چشم یا تکان دادن مداوم لبهاست؟!

نه، نشانهاش سرزندهتر شدن و بانشاطتر شدن است.خیلیها دربارۀ دین دچار سوء تفاهم هستند و دین را لذتبخش نمیدانند؛ فکر میکنند که دینداران کمتر لذت میبرند و غیرمتدینین بیشتر لذت میبرند.یک مؤمن بیروحیه و دَمَغ که از ایمانش زیاد بهره نبرده، این سوء تفاهم را تشدید میکند.برخی مؤمنین با کم دینداری کردن خودشان آبروی دین را میبرند.

با وجود چنین مؤمنینی نمیشود دیگران را به دین جذب کرد.اکثر گنهکارها برای این گناه میکنند که لذت ببرند، نه برای اینکه به خدا بیاحترامی کنند! آیا شما دینداران توانستهاید اینرا به دیگران منتقل کنید که «لذت عبادت و قرائت قرآن، از هر چیز دیگری بالاتر است!»

اگر به قرآن عمل میشد :اگر هركس به آیه (كلو و اشربوو لا تسرفوا) توجه می كرد دیگر كسی به اندازه نیازش غذا می خورد و پرخوری نمی كرد. اگر هركس به آیه (و امشوا فی مناكبها و كلو من رزقه) توجه می كرد راه رفتن را در برنامه روزانه خود پیش می گرفت. اگر هركسی به آیه (وقولوا لناس حسنا) توجه می كرد: دیگر عصبانی نمی شد و دیگر دعوا و بدگویی در جامعه می میرد.اگر هركس به آیه( و لاتمش فی الارض مرحا) توجه می كرد دیگر كسی برای جلب توجه بر زمین راه نمی رفت. اگر هركسی به آیه ( و لاتومنوا الا لمن تبع دینكم) توجه می كرد دیگر در مقابل اروپا و آمریكا و كافران احساس ضعف نمیكردیم و تقلید كوركورانه از لباس و فرهنگشان نمیكردیم. اگر هركس به آیه (رجال لا تلهیهم تجاره و لا بیع عن ذكرالله و اقام الصلاه و..) عمل می كرد دیگر هنگام اذان بازارها از مردم خالی می شد و همه به صف نماز می ایستادند.تا جایی كه دیگر برای نماز خواندن نمی ماند و نمازگزاران به نوبت نماز می خواندند یا صف ها به خیابان كشیده می شد. اگر هر زنی به آیه ( ولا یبدین زینتهن الا لبعولتهن) عمل می كرد دیگر زنی بدون چادر بیرون نمی آمد و برای غیر شوهرش آرایش نمی كرد.اگر هركسی به آیه ( و اغضض من ابصارهم) عمل می كرد دیگر كسی به نامحرم نگاه نمی كرد.

اگر هر دختر و پسر نوجوانی به آیه ( ولیستعفف الذین لا یجدون نكاحا حتی یغنیهم الله من فضله) عمل می كرد دیگر به بهانه نداشتن موقعیت ازدواج گناه نمی كردند و صبر می كردند تا خدا از فضلش به آنها همسری بدهد.

اگر هركس به آیه (ان الذین یحبون ان تشیع الفاحشه فی الذین ءامنوا لهم عذاب الیم) توجه می كرد دیگر كسی دوستش را به گناه دعوت نمی كرد و برای هم فیلم و عكس نامشروع نمی فرستادن تا علاوه بر خودشان دیگران را فحشا ببرند.

چقدر این متن زيباست:کوله بار گناهانم بر دوشم سنگینی می کرد،ندا آمد بر در خانه ام بیا، آنقدر بر در بکوب تا در به رویت وا کنم،وقتی بر در خانه اش رسیدم ،هر چه گشتم در بسته ای ندیدم، هر چه بود باز بود،گفتم: خدایا بر کدامین در بکوبم،ندا آمد: این را گفتم که بیایی،وگرنه من هیچوقت درهای رحمتم را به روی تو نبسته بودم،کوله بارم بر زمین افتاد و پیشانیم بر خاک ،مهربان خدایم دوستت دارم .

لجاجت و زیانهای آن:لجاجت به معنای پافشاری و اصرار کردن بر سخن یا رفتاری، نوعی ستیزهجویی است. انسان لجوج کسی است که به دور از عقل و منطق بر سخنی یا رفتاری اصرار میورزد و این گونه در دامن خرافات و تعصب میافتد و نسبت به هرگونه تغییرات مثبت واکنش منفی نشان میدهد.لجاجت یک بیماری اخلاقی است که تأثیرات منفی بسیاری در زندگی شخص و آینده او به جا میگذارد. شاید از نظر قرآن یکی از ویژگیهای بارز کافران، خصلت لجاجت آنان باشد. بخشی از آیات قرآن به مسئله لجاجت کافران و تأثیرات آن در زندگی اختصاص یافته است.از آنجا که این بیماری اخلاقی در هر انسانی موجب میشود تا از مسیر حق و عدالت بیرون رود، نویسنده با مراجعه به آموزههای قرآنی و تحلیل خداوند درباره تأثیرات آن در زندگی و سرنوشت کافران، بر آن است تا زشتی و آثار زیانبار این خصلت را تبیین و هشدارهای قرآنی را بیان کند. خلیل منصوری

توسل ممتاز به صدیقه کبری (س) به عنوان باطن شب قدر اگر انسان کاملی خود باطن لیلهُالقدر باشد، تمام گام های استوار او چنان است آنچه در توسّل، معتبر و متوقّع است، این نیست که خداوند به سبب آن وسیله به بنده خود نزدیک شود یا کلام او را بشنود یا به رفع نیاز او توانا گردد، تا گفته شود خدای سبحان بر بنده خود اَقْرَب مِنْ حَبلِ الوَرید است و نیز خدای سبحان بِکُلّ شَیء سمیع است یا عَلی کُلِّ شَیءٍ قَدِیر است و مانند آن؛ بلکه به سبب آن وسیله، شخص محتاج شایسته تقرّب گردد و لائق شود که کلام او مورد اعتنا واقع شود و نیاز وی برطرف گردد.

آیت الله مجتهدی تهرانی(ره)::دست مادرتان را ببوسیداگر میخواهید در زندگی موفق باشید و از آن لذت ببرید، به پدر و مادرتان نیکی کنید، خصوصاً به مادر، دست او را ببوسید، دل او را به دست آورید و بدانید اگر آنها از تو راضی باشند، خدا هم از تو راضی خواهد بود و اگر خدایی نکرده آنها را از خود برنجانی خداوند را از خود ناخشنود کردهای.

برچسبها: دروس قرآنی

+ نوشته شده در جمعه بیست و ششم خرداد ۱۳۹۶ساعت 10:23 توسط امور فرهنگی |