گفتار سودمند 96/6/24

گفتار سودمند

حدیثی که اطاعت از امام علی علیهالسلام را واجب میکند:انسان در دایره خلقت بر اساس نگاه و رویکرد الهی دارای دو ساحت وجودی می باشد. یک ساحت جسمانی است که خدا بشر را از خاک آب و گل آفرید: كَمَثَلِ آدَمَ خَلَقَهُ مِنْ تُرابٍ اما ساحت دیگر و برتر و مشترک انسان با فرشتگان هویت روحانی و ملکوتی انسان است: نَفَخْتُ فیهِ مِنْ رُوحی

انسان جاهل و صاحب تفکر سامری صرفا بعد جسمانی را دیده و عالم را منحصر در جسم و جسمانیت می داند:. بنابراین تفکر او مبتنی بر نژاد و نسب و خون است و هر آنچه غیر این عالم مادی را افسانه و باطل می داند او فقط پدر و مادر و برادران و خواهران نسبی و حسبی را می شناسد اما انسان الهی می داند که انسان علاوه بر شناسنامه مادی که با مرگ باطل می شود و تمام حسب و نسب در هم می پیچد، اما مرگ، پوسیدن نیست بلکه از پوست به در آمدن است و انسان با حسب و نسب حقیقی خود متولد می شود: در شناسنامه غیر مادی انسان یا انسان الهی و نورانی است و از برگ های درخت بلند و محکم شجره طیبه است یا متاسفانه از برگ ها و گل های بدبو و مشمئز کننده شجره خبیثه است.در حیات روحانی یا شیطانی انسان دارای پدرانی غیر این پدر خود است. انسان های مومن و الهی چون راه ابراهیم خلیل: پیمودند. ابراهیم خلیل پدرش می شود:.این حرف همه انبیاء بود حبیب خدا حضرت محمد(صلی الله و علیه وآله) هم فرمود: انا و علی ابوا هذه الامه: یعنی اگر شما خلق و خوی ما را بگیرید، حتی اگر از نظر جسمانی فرزندان دیگرانید، اما در قیامت فرزند مائید. وقتی این بزرگواران می شوند پدر ما و مقام کمی نیست حضرت خدیجه و حضرت زهرای مرضیه سلام الله علیها می شوند مادران نورانی ما و حضرت مریم و زن های مومنه خواهران حقیقی ما هستند: انسان های مومن والهی برادر ما هستند، پیامبر اسلام (صلی الله و علیه وآله) برای نشان دادن جایگاه ایمان و تذکر به گذرا بودن این حسب و نسب و نبودن معیار حقیقی و اینکه تقوا و ایمان معیار ارتباط است، بین براداران ایمانی و خواهران ایمانی عقد اخوت خواندند.در این میان چون پیامبر و علی علیهما السلام هردو از شجر واحد و یکی ریشه دین و دیگری ساقه دین بود بین خود و امام علی (علیه السلام) عقد برادری خواند؛ آنگونه که بین طلحه و زبیر عقد برادری خواند.این از امتیازات اسلام است كه اصلاحات را از ریشه شروع مى كند. مثلا مى فرماید: تمام عزّت براى خداست، چرا به خاطر كسب عزّت به سراغ این و آن مى روید؟ إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ در این آیه نیز مى فرماید: همه ى مؤمنان با یكدیگر برادرند بدین خاطر در صدر اسلام پیامبر صلى الله علیه و آله به همراه هفتصد و چهل نفر در منطقه ى «نخیله» حضور داشتند كه جبرئیل نازل شد و فرمود: خداوند میان فرشتگان عقد برادرى بسته است، حضرت نیز میان اصحابش عقد اخوّت بست و هر كس با كسى برادر مى شد. مثلًا:ابوبكر با عمر، عثمان با عبدالرّحمن، سلمان با ابوذر، طلحه با زبیر، مصعب با ابوایّوب انصارى، حمزه با زیدبن حارثه، ابودرداء با بلال، جعفر طیّار با معاذبن جبل، مقداد با عمّار، عایشه با حفصه، امّ سلمه با صفیّه و شخص پیامبر صلى الله علیه و آله با على علیه السلام عقد اخوّت بستند. پیامبر اسلام (صلی الله و علیه وآله) دو بار عقد برادری بین خود و علی (علیه السلام) و بین دیگر صحابه قرائت کرد؛ یک بار قبل از هجرت و بار دیگر پنج ماه بعد از هجرت . پیامبر نه تنها در داستان مؤاخاة، بلكه بارها در موارد مختلف مثل ماجرای انذار یا مباهله یا ... پیامبر (صلی الله و علیه وآله) حضرت علی (علیه السلام) را به عنوان برادر خطاب كرد.

پیامبر (صلی الله و علیه وآله) با برادر خطاب کردن و اینکه من و تو یا علی (علیه السلام) از شجر واحد و نفس واحد هستیم، جایگاه بلند امام علی (علیه السلام) را بیان نمود و در این روایات تلویحاً وصی و خلافت او را معین نموده است.

وقتی امام علی (علیه السلام) نفس و برادر و رفیق پیامبر(صلی الله و علیه وآله) می شود، اطاعت از امام علی (علیه السلام) می شود اطاعت از پیامبر(صلی الله و علیه وآله)، زیرا فقط او بود که هم طراز پیامبر شد. البته براساس حدیث منزلت به جز در مقام نبوت: انت منى بمنزلة هارون من موسى الا أنه لا نبى بعدى .ابن عبّاس در روایتی که مراجع حدیثی اهل السنت هم این حدیث را نقل نمودند بیان می کند که پیامبر (صلی الله و علیه وآله) امام علی را برادر و رفیق و همراه در جنت : أنت أخی و صاحبی. این روایات با بیان های گوناگون از صحابه مختلف اعم از زن و مرد توسط پیامبر نقل شده است.

در نهایت حدیث مواخات با نگاه به احادیث دیگر و فعل پیامبر(صلی الله و علیه وآله) هم وصایت امام علی (علیه السلام) را اثبات می کند و هم اطاعت از امام علی(علیه السلام) واجب می شود ، چرا که اطاعت از پیامبر (صلی الله و علیه وآله) است. حسن اختر- تبیان

یک داستان یک پند :تاجر ثروتمندی با غلام خود از قونیه به سفر شام رفتند. تا بار بخرند و به شهر خود برگردند. مرد ثروتمند برای غلام خود در راه که به کارونسرایی میرفتند، مبلغ کمی پول میداد تا غذا بخرد و خودش به غذاخوری کارونسرا رفته و بهترین غذاها را سرو میکرد. غلام جز نان و ماست و یا پنیر، چیزی نمیتوانست در راه بخرد و بخورد.چون به شهر شام رسیدند، بار حاضر نبود. پس تاجر و غلاماش به کارونسرا رفتند تا استراحت کنند.غلام فرصتی یافت در کارونسرا کارگری کند و ده سکه طلا مزد گرفت.بار تاجر از راه رسید و بار را بستند و به قونیه برگشتند. در مسیر راه، راهزنان بار تاجر را به یغما بردند و هر چه در جیب تاجر بود از او گرفتند اما گمان نمیکردند، غلام سکهای داشته باشد، پس او را تفتیش نکردند و سکه دست غلام ماند. با التماس زیاد، ترحم کرده اسبها را رها کردند تا تاجر و غلام در بیابان از گرسنگی نمیرند.یک هفته در راه بودند، به کارونسرا رسیدند غلام برای ارباب خود غذای گرم خرید و خود نان و پنیر خورد. تاجر پرسید: «تو چرا غذای گرم نمیخوری؟» غلام گفت: «من غلام هستم به خوردن تکه نانی با پنیر عادت دارم و شکم من از من میپذیرد اما تو تاجری و عادت نداری، شکم تو نافرمان است و نمیپذیرد.» تاجر به یاد بدیهای خود و محبت غلام افتاد و گفت: «غذای گرم را بردار، به من از عفو و معرفت و قناعت و بخشندگی خودت هدیه کن که بهترین هدیه تو به من است.»من کنون فهمیدم که سخاوت به میزان ثروت و پول بستگی ندارد، مال بزرگ نمیخواهد بلکه قلب بزرگی میخواهد. آنانکه غنی هستند نمیبخشند آنانکه در خود احساس غنیبودن میکنند میبخشند. من غنی بودم ولی در خود احساس غنی بودن نمیکردم و تو فقیری ولی احساس غنی بودن میکنی.

آیا گناه صغیره، ذاتا صغیره است؟:گناه وقتی صغیره است که یکبار از انسان سر زده باشد، زیرا در صورت تکرار و یا کوچک شمردن آن و یا با سرکشی و بی اعتنایی به امر خداوند، جزء گناهان کبیره محسوب می شود.امام صادق (علیه السلام) فرمودند: "هر گناه صغیره ای با تکرار، کبیره است."حضرت علی (علیه السلام) فرمودند: "شدیدترین گناهان آن است که مرتکبش آن را کوچک شمارد."کانال استاد بهرامپور،

وفای به عهد از کودکی تا همیشه :غدیر که از راه می رسد، اهمیت فضیلت وفای به عهد یادآوری می شود.و یادمان می افتد که اگر وفای به عهد رعایت می شد، اکنون سرنوشت دنیا طور دیگری رقم خورده بود. اینک غدیر گذشته و آنچه باقی مانده ما هستیم که باید از غدیر درس بگیریم. اگر بخواهیم جامعه و بلکه خانوادهای متعهد و وفادار داشته باشیم باید کودکانمان را متعهد تربیت کنیم. کسی که وفادار به عهد و پیمان و گفته خویش نیست قابل اعتماد و معتبر نیست. چنین اشخاصی از شخصیت ضعیف و سستی برخوردارند و در معرض بیماریهای روحی روانی قرار دارند. برای آنکه کودکانی با شخصیتهای قوی و سالم به لحاظ معیارهای روانشناسی و قرآنی تربیت کنیم، یکی از مهمترین چیزهایی که باید رعایت و آموخته شود وفای به عهد است. وفای به عهد، موجب قوام شخصیت و پایه گذار اعتمادی عمیق خواهد بود. شرکت های بزرگ که دارای برندهای بنام و معتبر هستند این اصل را در درون سیستم خود آموزش داده و روی آن مانور می دهند. اگر می خواهید اعتماد یک غریبه را در کمترین زمان ممکن به دست آورید خوب است با او پیمانی ببندید و به آن پیمان عمل کنیداگر می خواهید اعتماد یک غریبه را در کمترین زمان ممکن به دست آورید خوب است با او پیمانی ببندید و به آن پیمان عمل کنید. در این صورت محکمترین پله ها را برای ارتباط ایجاد کردهاید. شیوه بعضی از کلاهبردارها برای جلب اعتماد طعمههای خود این است که ابتدا در وفای به عهد بسیار تلاش می کنند برای مثال چندین بار اجناس چکی می خرند و سر تاریخ چک خود را پاس می کنند تا اعتماد طرف مقابل را به خوبی جلب کنند بعد از آنکه به اندازه کافی معتبر شدند، بزرگترین رقم را درخواست می کنند. بنابراین فرمول وفای به عهد یک فرمول کلی است و هر کسی با هر نیتی می تواند از آن بهره ببرد. چرا که در هر حال اعتماد آفرین و شخصیتساز است. به همین جهت یکی از مهمترین شاخصه های تربیتی آموزش وفای به عهد به کودکان است. اگر وفای به عهد را در کودکی به فرزندانمان بیاموزیم، آینده قابل اعتمادتری را برای خودمان هم رقم زده ایم. برای آنکه مورد بی وفایی و خیانت فرزندانتان قرار نگیرید و برای آنکه کودکانی درستکار تربیت کنید مسائل مختلفی را باید رعایت کنید تا فرزندانی وفادار داشته باشید. از جمله آنکه خودتان افراد وفاداری باشید و به آنچه می گویید و عهد می کنید عمل کنید. انسیه نوش آبادی- تبیان

خودت را تربیت کن، فرزندت تربیت خواهد شد!:حضرت زینب (س)معلم ظاهری و حقیقی برای علمش ندارد ولی زینب علمی که دارد، در خانه پدر و مادرش از پدر و مادرش گرفته است. زینب به رفتار پدر و مادر نگاه کرده است. رفتار علی و فاطمه درس برای زینب کبری (سلامالله علیها) بوده و نیاز به این نبود که کسی به او آموزش دهد. نکته ای در ارتباط با تربیت فرزند امروز بگوییم. می پرسند: من فرزندم را چگونه تربیت کنم؟ می گویم: تو خودت را تربیت کن، فرزندت تربیت خواهد شد. این تربیت فرزند است.امام علی (علیهالسلام) می فرماید:در هر نصیحتی خشونت هست،چرا؟ چون کسی از نصیحت کردن خوشش نمی آید. کسی را نصیحت نکنید. پس امر به معروف چه می شود؟ عملت گویا باشد اثرگذار می شود. زبان اثر عمل را ندارد که چپ و راست در خانه گشت ارشاد راه می اندازید.زینب کبری غیره معلمه دارد، هر چه که دارد! یعنی از رفتار فاطمه و علی دارد والسلام.حجت الاسلام سلطانی

حضرت آدم (ع) بخشي از زندگي خود را در سرزمين كوفه و در محدوده مسجد كوفه سپري نمود. و سالهايي از عمر خود را به مكّه رفت و خانه كعبه را ساخت تا اينكه در لحظات آخر عمر خود، فرزندش «شيث» را بعنوان وصيّ و خليفة بعد از خود معرفي كرد.پس از وفات حضرت آدم (ع) حضرت شيث (ع)به تعليم جبرئيل بدن پدرش را تجهيز نمود. و بر آن نماز خواند و در مكّه دفن نمود.تا اينكه حضرت نوح عليه السّلام به هنگام طوفان مأموريت يافت در موقع گذشتن از مكّه، تابوت حضرت آدم (ع) را خارج كند و با كشتي به كوفه بياورد و بعد از اتمام طوفان آن را در نجف ، مكان فعلي به خاك بسپارد. امروز قبر مطهّر حضرت آدم (ع) كنار قبر مطهّر امير المؤمنين(ع)است. کانال تذکره الاولیاء

برچسبها: گفتار سودمند

+ نوشته شده در جمعه بیست و چهارم شهریور ۱۳۹۶ساعت 10:42  توسط امور فرهنگی |